با صدای خشکش صدام کرد .تعجب کردم .اولین بار بود که منو با اسم کوچک صدا می کرد.در درونم انقلابی شده بود.اما سعی کردم خیلی عادی جوابشو بدم . به طرفش برگشتم . سعی می کردم لرزش دستام رو ازش پنهون کنم .به چشمام زل زده بود .منتظر بودم حرفی بزنه؛ دنبال جمله ای بودم که متوجه اش کنم منتظرم .اما مغزم کار نمی کرد.زیر سنگینی نگاهش قادر به هیچ عکس العملی نبودم .احساس می کردم سرخ شدم .روی پیشانیم عرق نشسته بود. خیس خیس بودم .دلم می خواست خودمو ار مخمصه نجات بدم و فریاد بزنم : امری بود؟
اما نمی تونستم .لبهام به هم کلید شده بود .زمان به کندی می گذشت . نمی دونم چرا حرفی نمی زد . یه دفعه احساس کردم صورتم داغ شده . سوزش عجیبی روی گونه هام احساس می کردم . خدای من سیلی ؟!!!
عصبانی شده بودم .دلیل این کارشو نمی دونستم . من هم دستموبلند کردم و با تمام قوا یک سیلی توی گوشاش خواباندم . با صدای آخش چشمامو باز کردم .بیچاره پدر . آمده بود منو از خواب بیدار کنه که.....