عاشق هلندم. همین نتیجه نگرفتنش من را بیشتر شیفته می‌کند. همان موقع که چهار تا و سه تا به فرانسه و ایتالیا می‌زد هم می‌دانستم که هلند کاری از پیش نمی‌برد. این یک رسم است. هلند همیشه باید ناکام باشد. به خاطر گولیت و رایکارد و فان‌باستن، زندن و اورمارس و دی بوئر، ون در سار و خیلی‌ ستاره‌های دیگر که خوبند اما نتیجه گیر نیستند. برای همین هم هست که هلند با این همه ستاره در سالن افتخاراتش فقط یک جام قهرمانی اروپا را دارد و کلی نایب قهرمانی و سومی و چهارمی.

اما علاقه‌ام را به روسیه هرگز نمی‌توانم پنهان کنم. روس‌ها بخشی هستند از زندگی من. دیشب در برابر هلند قرار گرفتند و یکی از آنها باید کنار می‌رفت. روسیه فراتر از یک اتفاق بود. نیروی بدنی مثال‌زدنی، سه گل به هلند زدند و چندین گل را نزدند. روسیه بی‌تجربه اما قبراق و پرتوان بود. نگاه‌های فان‌باستن بیچاره در آن دقایق بعد از گل سوم، کم مانده بود اشکم را دربیاورد اما شادی روس‌ها با آن لپ‌های گل انداخته محسورم می‌کرد. من روی قهرمانی روسیه شرط می‌بندم.

* عکس : رومان پاولیچنکو بعد از بازی مقابل هلند / از سایت رسمی یورو ۲۰۰۸