|
|
< > | |
در سفری که به جنوب کشور داشتم، در ۲۰۰ کیلومتری بوشهر، در منطقهای به نام جاشک (که فکر نمیکنم اسمش را تا به حال شنیده باشید) عشایر قشقایی را دیدم که از آباده به آنجا آمده بودند. در جایی که تا چشم کار میکرد بیابان بود و بیابان، این چادر مدرسه کودکان عشایر بود. یک صندلی و یک تخته و یک پاره گونی برای نشستن بچهها. از خودم خجالت کشیدم که این همه از وضع فضای آموزشی دانشگاهم گله کردهام. |
||